YOKSULLUK
Anamdan doğalı yüzüm gülmedi
Sanki bana miras kaldı yoksulluk
Yalvardım yakardım ırak olmadı
Kaçtıkça peşimden geldi yoksulluk
Kendime baktıkça ele yerindim
Gizledim yokluğu zengin göründüm
Yavan yedim,yırtık giydim büründüm
Benim ile yoldaş oldu yoksulluk
Kim yardım ettiyse başıma kaktı !
Haksızlar,hakkıma gözünü dikti !
Kime dert yandıysam dudağın büktü
Beni muhannete saldı yoksulluk
Gümüş Naim derki gün böyle geçti !
Perişan insanlar yaramı açtı !
İnandığım insanlar bırakıp kaçtı !
Umutlarımı benden aldı yoksulluk !
Saygılarımla 07.06.2012-Çengelköy-Üsküdar
Bir Cevap Yazın
Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.